Stories van jonge mantelzorgers

Thijs heeft een broer met een lichamelijke beperking. Het valt hem steeds vaker op dat de aandacht van zijn ouders vooral naar zijn broer gaat. Dat begrijpt hij wel, maar hij vindt het niet altijd leuk. Zelf wil hij ook weleens alle aandacht. Thijs was dan ook erg blij dat hij mee kon gaan met de waarderingsdag voor jonge mantelzorgers. Daar werd hij lekker in het zonnetje gezet!

‘Mijn vader heeft een bipolaire stoornis. Toen hij vorig jaar werd opgenomen, kwam ik er pas achter dat ik een jonge mantelzorger ben. Sinds ik weet dat ik niet de enige ben in zo’n situatie, kan ik er makkelijker mee dealen.’

‘Sinds mijn twaalfde ben ik mantelzorger van mijn jongste broertje. Hij heeft een chronische beperking. Pas kort geleden ben ik gaan beseffen welke rol ik eigenlijk heb. Hierdoor kon ik de worstelingen die ik altijd heb gehad, eindelijk écht begrijpen. Ik heb er een betekenis aan kunnen geven.’

‘Ik zorg voor mijn oma (79) die dementie heeft en voor mijn broer (19) en zus (21). Zij hebben allebei een meervoudige beperking. Ik vond altijd dat ik alles zelf moest doen en mijn zaken op orde moest hebben. Maar het is toch fijn om meer ondersteuning te krijgen.’

‘Ik wil andere jonge mantelzorgers daarom meegeven dat het niet erg is om hulp te zoeken. Het is belangrijk dat je zelf goed blijft functioneren en niet wegzinkt in de zorgtaken. Het gaat om de balans. Wil je graag sporten? Probeer één van je taken los te laten en vraag of iemand deze van jou kan overnemen.’

‘Het zorgen ben ik nu wel gewend. Ik moest het gewoon kunnen van mezelf en vrolijk zijn. Ik speelde altijd het perfecte kind, dat alle ballen in de lucht hield. Op school wilde ik goed presteren, zodat mijn ouders geen zorgen over mij hadden. Tijdens onderzoek voor mijn studie hoorde ik voor het eerst over gevoelens die veel jonge mantelzorgers hebben. Zoals boosheid en verdriet, maar ook eenzaamheid en jaloezie. Ik herkende opeens zoveel! Ik ben blij dat ik nu weet waar mijn prestatiedrang vandaan kwam.’

‘Van jongs af aan kreeg ik al te maken met verantwoordelijkheden die eigenlijk niet bij een kind horen. Mijn ouders spraken onvoldoende Nederlands. Daarom moest ik vaak brieven voor hen vertalen of tolken, bijvoorbeeld als ze naar de dokter gingen. Vanwege de gebeurtenissen en mijn verantwoordelijkheden thuis, zat ik vaak met sombere gedachten in de klas.’ 

‘Mantelzorgen is soms zwaar, maar je kunt er ook veel positieve energie en kracht uithalen. Dat is ook wat ik wil meegeven aan jonge mantelzorgers: haal kracht uit jouw situatie en laat de situatie jou niet overheersen! Je hebt er niet zelf voor gekozen, maar je kunt wel kiezen hoe je ermee omgaat.’